Jæja þá er Klakinn að losna úr klakaböndunum og ég tel tímabært að hverfa á kaldari slóðir (já það er farið að snjóa í Clermont hef ég heyrt).

Ég er búin að hafa það gott á Íslandi og hef séð töluvert af vinum og vandamönnum þó það mætti alltaf vera meira. Undarlegt hvað verður um tímann, hvað hann hverfur frá manni án þess að maður geri sér grein fyrir því. Ætli það sé ekki bara rétt að hann hverfi þegar manni lýður vel og "is having fun"

Ég hef notað tímann hér til þess að hugsa og hugsa og hugsa meira, koma mér í vandræði og úr þeim aftur (vona ég), aðeins hef ég mjakað verkefninu mínu áfram en það sem stendur upp úr þessari dvöl hér eru samt þessar hugsanir!!! Best að útskýra þær aðeins frekar.

Ég hef sem sé verið að gera mér grein fyrir því að til þess að geta unnið að markmiðum og verið sáttur við sjálfan sig þá þarf maður að vita hvað maður vill! Öðruvísi getur maður ekki stefnt í rétta átt. Ég hef verið fremur villuráfandi síðustu misserin en tel það stórt skref að vera búin að átta mig á þessu. Ég er ekki enn búin að finna út hvað ég vil en ég er sem sé farin að hugsa aðeins um það og velta fyrir mér. Ég er að reyna að skrifa niður 10 atriði sem ég vil en það gengur brösulega, ég er ekki búin að setja eitt einasta niður á blað, er bara að velta þessu fyrir mér enn. Það kemur þó að því að ég skrifa þetta niður og þá get ég byrjað að vinna í því að taka ákveðna stefnu í lífinu. Já þið skiljið kannski ekki hvað ég er að fara en það skiptir kannski ekki máli, ég er bara aðeins að taka til hjá sjálfri mér.

Já svoleiðis er nú það, öll kvöld og hádegi upppöntuð fram að brottför. Fer héðan á laugardagsmorgun með sól í hjarta og bros á vör......og mæti svo eftir tvo mánuði aftur í íslenska páskahretið :-)  ¶ 1:30 e.h.