Komin aftur "heim" frá Toulouse. Þetta var hin ánægulegasta helgi, veitingastaður á föstudagskvöldið og göngutúr meðfram ánni, vá hvað ég sakna vatnsins. Laugardagurinn fór í afslöppun og verslunarferð, versluðum fyrir matarboð sem var um kvöldið. Fórum svo í bíó að sjá This is England, áhugaverð mynd.

Aðaldagurinn var svo sunnudagurinn, gærdagurinn. Fórum í Pýrenafjöllin og leigðum hesta. Frábær ferð, frábær dagur (kom næstum sólbrunnin heim, fann allavegana að ég hafði fengið sól í andlitið), frábær leiðsögumaður og enginn datt af baki!! Það hefði nú verið meira fall en af íslenskum "poný" eins og leiðsögumaðurinn vildi endilega kalla hið glæsta íslenska hrossakyn, en þetta voru samt frekar litlir hestar sem betur fer.

Svo tók ég flugvélina heim og þar sem þetta var bara smá rella sem rétt dreif upp fyrir skýin þá var ansi mikill hristingur á leiðinni, sérstaklega í lendingunni. Flugvélin hentist til og frá og var ekki bara að detta upp og niður (ef hægt er að detta upp) heldur sveiflaðist hún til og frá, kastaði til stélinu og ég bara veit ekki hvað. Engu að síður lentum við á endanum og enginn illa slasaður, sá ekki á neinum meira að segja (nú nema löppunum á mér en þar eru marblettir en ég get víst ekki kennt flugferðinni um þá, frekar hestaferðinni).

En til að halda jafnvægi í gleði og sorgum þá finn ég jafnmikið til í rassi og löppum í dag eins og það var gaman á baki í gær......  ¶ 11:27 f.h.