Mér finnst svo skrítið hvernig fólk fer með þetta blessaða tjáningarfrelsi. Þó svo að allir megi lagalega séð segja það sem þeir vilja er þá þar með sagt að það verði að segja það? Eru allir búinir að gleyma því að aðgát skal höfð í nærveru sálar? Skrif geta sært þó svo að sá sem særir geri sér ekki alltaf grein fyrir því og mun auðveldara er að slengja fram illskeittum staðreyndum "framan í tölvuskjáinn" heldur en framan í einstakling.

Ég er eiginlega komin með hálfgert ógeð á þessum bloggheimi eða öllu heldur þeim athugasemdum sem fólk gerir við skrif annarra. Greinilegt að á Íslandi (sbr. að þessi komment eru gerð á íslenskum bloggsíðum) er urmull af öfgafullu fólki. Um leið og e-r segir e-ð þá er sá hinn sami oftast hafinn upp til himna einn tveir og tíu í athugasemdum og svo er einn og einn sem bendir á aðra sýn á málið og hann er hamraður í gólfið. Er þetta ekki svolítið öfugsnúið allt? Mér finnst þetta frekar svona eins og múgsefjun heldur en eðlileg skoðanaskipti.

Ég veit ekki hvað skal segja en mér finnst þessi þróun ekkert svo sniðug, það er sjaldnast sem málefnaleg gagnrýni er gerð á bloggskrif heldur verður þetta allt e-ð svo persónulegt og öfgafullt.

Þessar pælingar eru sprottnar af lestri athugasemda á moggablogginu í morgun. Ekki misskilja mig og hætta að skrifa komment hér :-)  ¶ 10:59 f.h.